Je kent het wel, je agenda zit vol, je leeft van de ene afspraak naar de andere, zelfs ‘even iets voor jezelf doen’ staat ingepland, of mogelijk staat dat niet bij jou ingepland. Bij mij wel.
Alleen dat ‘even iets voor mezelf doen’, wordt ook vaak een todo: meditatie, yoga, de krant lezen, iets creatiefs, dansen natuurlijk..
Alles staat ingevuld, ik wil alles uit de dag halen, alles hoort iets van ‘nut’ te hebben.
Is het dan een ‘moeten’ of een ‘willen’. Het lijkt een ‘willen’ en toch voelt het niet altijd zo.
Nu ben ik begonnen met ‘ruimte’ in mijn agenda te creeëren, waar dan helemaal niets staat.
Deze momenten ervaar ik helemaal nog niet als prettig.
Ik voel me heel onwennig, ongemakkelijk, ik wil iets ‘doen’.
En toch merk ik dat wanneer ik me hieraan overgeef er ook echt ruimte ontstaat. Ruimte in de ruimte.
In mijn hoofd en in mijn lijf.
Ineens voel ik mijn lijf. Wat voel ik me moe!
Mijn hoofd en lijf zijn zo gewend om altijd ‘aan’ te staan, ik heb gewoon helemaal niet door gehad dat ik zo moe ben, dat mijn lijf misschien weer meer rust nodig heeft.
Het altijd ‘aan staan’ zorgt ervoor dat ik mijn lijf niet goed waarneem.
Nu ik steeds even de ruimte neem om te voelen, kan ik met een heel andere blik de rest van de dag ingaan. Ik kan de ruimte vullen met wat ik op dat moment nodig heb. Mogelijk is dat een meditatie, yoga of de krant, het kan ook heel goed even rust, even helemaal niets zijn, of een dutje.
Elke dag leer ik zelf, dit is een oefening uit ACT, Acceptance and Commitment Therapy.
Het klinkt allemaal zo simpel en toch valt het niet mee om het oude ‘doorgaan’ patroon te doorbreken.
Ik kan je meenemen door de theorie van ACT, in je lijf te laten zakken, door middel van dans. Danscoaching.
Je bent welkom!
irene@bypeacecoaching.nl of appen/bellen: 0653458899
